شمشيرشان گذراندند و يك صد تن از آنان را در اين جنگ به قتل رسانيدند بقيه به قلعه‌ها و آبادىهاىشان پناه بردند . مسلمانان آنان را در همان قلعه‌ها محاصره كردند چون مردم « دبا » خود را در محاصره ديدند در برابر مسلمانان تسليم شدند . مسلمانان ، رؤسا و فرماندهان آنان را كشتند و بقيه را كه تعدادشان به سيصد نفر جنگ‌جو و چهار صد تن زنان و كودكان بالغ مىگرديدند به نزد ابو بكر فرستادند . ابو بكر خواست مردان‌شان را بكشد و زنان و كودكان را در ميان مسلمانان تقسيم كند ، عمر از اين كار جلو گيرى نمود و گفت كه اينها مسلمان هستند و از ته دل سوگند ياد مىكنند كه ما از اسلام برنگشته‌ايم ولى علاقه شديد به مال و ثروت آنان را از دادن زكات باز داشته و به چنين سرنوشتى دچارشان ساخته است . اين بود كه ابو بكر از كشتن آنان صرف‌نظر نمود ، اما اجازه خروج از مدينه براى آنان نداد و آنان به صورت حبس نظرى در مدينه بودند تا اين كه عمر به خلافت رسيد و آنان را آزاد ساخت . كلاعى اضافه مىكند كه ايشان پس از آزادى روانه بصره شده و در آن جا منزل كردند . بلاذرى در باره مردم مهره مىگويد : عده‌اى از قبيه مهرة بن حيدان اجتماع نمودند كه عكرمه به سوى آنان حركت كرد و آنان زكات مال‌شان را به او پرداختند . اين بود كه جنگى در ميان‌شان واقع نگرديد . نتيجه بررّسى و تطبيق سيف مىگويد : مسلمانان در جنگ با مردم عمان ده هزار نفر از آنان را كشتند و عده زيادى را كه يك پنجم ايشان به هشت صد تن مىرسيد اسير نمودند ؛ در صورتى كه مورخان ديگر مجموع كشته شدگان و اسيران آنها را به هشت صد تن نقل مىكنند ، به اضافه چند نفر از رؤساىشان . و اما راجع به مردم مهره ، سيف مىگويد آنان دو گروه بودند كه يكى از آن دو گروه با مسلمانان متحد گرديد و با ساير مشركان جنگيدند و اين جنگ شديدتر از جنگ « دبا » بود . در اين جنگ رئيس مشركين كشته شد و مسلمانان هر چه مىتوانستند از مشركين به